• Podstawowe informacje

    Parafia pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Krzeczowie
    Krzeczów  330, 32-700 Bochnia    tel. 14-612-76-94    e-mail: krzeczow@diecezja.tarnow.pl    sirla@tarnow.opoka.org.pl

    Porządek nabożeństw:

    Niedziele i Święta: 8:00, 10:30. 15:00
    Dni powszednie: pon., śr., pt.: 17:00 (w okresie zimowym) / 18:00 (w okresie letnim),
    wt., czw., sob.: 7:00

    we środy nowenna do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
    w piątki koronka do Miłosierdzia Bożego

    Kancelaria parafialna czynna codziennie przed i po nabożeństwie.

Sakrament małżeństwa

  1. Narzeczeni winni zgłosić się osobiście w kancelarii parafii narzeczonej lub narzeczonego na 3 miesiące przed ślubem. W naszej parafii zapraszamy narzeczonych w piątki po nabożeństwie wieczornym lub po wcześniejszym ustaleniu terminu. Sprawami narzeczonych zajmuje się ks. Proboszcz.
  2. Należy przedstawić:

Na pierwsze spotkanie:

  • metryki chrztu św. ważne do 3 miesięcy (jeżeli narzeczony/narzeczona nie byli ochrzczeni w naszej parafii);
  • dowody osobiste;
  • świadectwo katechizacji przedmałżeńskiej (tzw. kurs przedmałżeński);
  • ostatnie świadectwo z religii (szkoła ponadgimnazjalna);
  • zaświadczenie o bierzmowaniu (jeżeli nie jest potwierdzone na świadectwie chrztu)
  • wdowcy i wdowy: metrykę zgonu współmałżonka

Na drugie spotkanie:

  • zaświadczenie z USC o braku przeszkód w prawie cywilnym ważne do 3 miesięcy (ślub konkordatowy) lub dokument z USC o zawarciu ślubu cywilnego (ślub niekonkordatowy);
  • potwierdzenie wygłoszenia zapowiedzi przedślubnych;

Istota małżeństwa.

Małżeństwo jest to ustanowiony przez Boga Stwórcę naturalny związek mężczyzny i kobiety, polegający na niepodzielnej i dozgonnej wspólnocie ich życia, mający na celu założenie rodziny. Stworzywszy mężczyznę i kobietę, Bóg błogosławił im, mówiąc: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną” (Rdz 1,28). Celem małżeństwa jest miłość małżeńska, która ze swej natury zmierza do zrodzenia i wychowania dzieci oraz udzielania sobie wzajemnej pomocy we wspólnym życiu. Małżeństwo powstaje na skutek umowy małżeńskiej przez mężczyznę i kobietę, jeśli miedzy nimi nie zachodzi jakąś przeszkoda, która uniemożliwiałaby zawarcie małżeństwa. Małżeństwo ustanowione przez Boga w raju Chrystus podniósł do godności sakramentu i przypomniał jego nierozerwalny charakter: „Co Bóg złączył, człowiek niech tego nie rozdziela” (Mt 19,4-6). W sakramencie małżeństwa, godnie zawartym, małżonkowie otrzymują specjalne łaski od Chrystusa, które umacniają ich miłość i małżeńską wspólnotę oraz pomagają w pełnieniu zadań rodzicielskich i wychowawczych. Sakrament małżeństwa jest wtedy owocny, gdy przyjmujemy go w stanie łaski. Stąd ślub poprzedzają dwie szczere spowiedzi przedślubne.

Przygotowanie do małżeństwa.

Dalszym przygotowaniem jest katechizacja, szczególnie w gimnazjum i w szkole ponadgimnazjalnej. Przygotowaniem duchowym dalszym jest przede wszystkim życie religijne młodych: codzienna modlitwa, udział we Mszach Świętych niedzielnych i świątecznych, spowiedź. Przygotowaniem bezpośrednim jest udział w trzech spotkaniach w poradnictwie rodzinnym i wysłuchanie konferencji o teologii i liturgii sakramentu małżeństwa podczas dnia skupienia.

Zawarcie małżeństwa.

Małżeństwo poprzedza zazwyczaj narzeczeństwo, które najczęściej trwa około roku. Narzeczeństwo jest czasem lepszego poznania się młodych, rozwoju ich miłości, wspólnego przygotowania się do podjęcia zadań życia we dwoje, budowania wspólnoty rodzinnej. Narzeczeństwo nie upoważnia do życia małżeńskiego. Nie jest zdolny do prawdziwej, dojrzałej miłości, kto z aktami małżeńskimi nie potrafi poczekać do ślubu. Lekceważenie przykazania „Nie cudzołóż” w narzeczeństwie jest źródłem przyszłych niewierności, zdrad w małżeństwie, podejrzeń i innych nieszczęść. Stąd ważne, aby narzeczeni w tym okresie byli blisko Boga – wspólna Msza niedzielna, częstsza spowiedź daje siłę do zachowania czystości przedmałżeńskiej.

Parafia i termin ślubu.

Parafię ślubu i termin ślubu ustalamy na kilka miesięcy w kancelarii parafialnej. Ślub odbywa się zazwyczaj w parafii narzeczonej, ale narzeczeni mają prawo zawrzeć ślub także w parafii narzeczonego. Ogromna większość młodych zawiera obecnie tzw. ślub konkordatowy tylko w kościele, ponieważ powoduje on także skutki cywilne.

Wymagane dokumenty.

Do kancelarii parafialnej zgłaszamy się na tzw. rozmowę przedślubną na ok. 3 miesiące przed ustalonym terminem ślubu. Przynosimy także dowody tożsamości. Od strony kościelnej wymagany jest akt chrztu o dacie ważności trzy miesiące(w przypadku, gdy jedna ze stron jest niewierząca lub niepraktykująca albo innego wyznania chrześcijańskiego obowiązują dodatkowe procedury – do ustalenia w kancelarii parafialnej). Przynoszą je osoby ochrzczone poza parafią ślubu. Nadto potrzebny jest dokument bierzmowania i świadectwo kursu przedmałżeńskiego. Jeśli wyjątkowo narzeczeni są spoza naszej parafii, a chcą zawrzeć sakrament małżeństwa w naszej parafii, wymagana jest zgoda na przeprowadzenie formalności prawnych przez jednego z proboszczów: albo narzeczonej, albo narzeczonego. Jeżeli formalności prawne są przeprowadzane w parafii narzeczonej/narzeczonego, to do naszej parafii przynoszą oni tzw. licencję od proboszcza, który te czynności przeprowadził.

Idąc na drugie spotkanie do kancelarii parafialnej, przynosimy z Urzędu Stanu Cywilnego „Zaświadczenie”, że miedzy narzeczonymi nie ma przeszkód cywilnych do zawarcia małżeństwa. Zaświadczenie to jest ważne tylko trzy miesiące.

Zapowiedzi, poradnia rodzinna i sakrament pokuty.

Zapowiedzi głoszone są przynajmniej przez dwie niedziele w parafii narzeczonej i narzeczonego (najczęściej przez wywieszenie w gablocie przed kościołem), celem stwierdzenia ewentualnych przeszkód. Osoby mające wiedzę odnośnie ewentualnych przeszkód są zobowiązane w sumieniu powiadomić o tym proboszcza parafii. Na zapowiedzi poza naszą parafią dajemy zanosząc pismo otrzymane podczas pierwszego spotkania w kancelarii parafialnej. Po wygłoszeniu zapowiedzi przynosimy do parafii ślubu świadectwo wygłoszonych zapowiedzi. Przy zapowiedziach otrzymujemy kartki do poradnictwa rodzinnego (należy odbyć w tym czasie trzy spotkania w poradni rodzinnej – jedno ogólne i dwa indywidualne; składamy przy tym od pary ofiarę 20 zł (na funkcjonowanie i zaopatrzenie w odpowiednie pomoce poradni rodzinnej) i na dzień skupienia oraz kartki do poświadczenia spowiedzi sakramentalnej. Spowiedź pierwsza winna być odbyta bezpośrednio po zapowiedziach; spowiedź druga w przeddzień ślubu (co nie wyklucza częstszej spowiedzi). Przy spowiedzi informujemy spowiednika, że jest to spowiedź przedślubna i dajemy mu kartkę do podpisu. Ten zwyczaj może niektórych drażnić, jednak dla osób zaangażowanych w życie religijne nie jest to problemem, natomiast może być szansą i mobilizacją dla osób obojętnych czy przeciętnie religijnych. Chodzi o to, by narzeczeni ostatni czas przed ślubem mogli przeżyć w czystej i pięknej relacji, która może im jeszcze więcej powiedzieć o ich miłości i o sobie nawzajem.

Bezpośrednio przed ślubem.

W tygodniu przed ślubem narzeczeni przychodzą na ostatnie spotkanie. Przynoszą wtedy świadectwo wygłoszonych zapowiedzi, kartki z poradnictwa rodzinnego oraz podają dane dwóch świadków: nazwisko i imię, adres. W naszej parafii w dniu ślubu, w zakrystii, na kilka minut przed ślubem, nowożeńcy i świadkowie podpisują „Wnioski” z USC, które w ciągu pięciu dni parafia dostarczy do USC, aby i tam spisano akt ślubu i dokonano wpisu w dowodach nowych małżonków.

Przede wszystkim wymiar duchowy.

Śluby odbywają się w naszej parafii na Mszach świętych. Do Komunii świętej w intencji nowożeńców przystępują świadkowie, rodziny i wielu zaproszonych gości. Uczestnicząc w ślubie prośmy Boga, aby towarzyszył nowożeńcom przez całe życie, umacniając codziennie ich miłość.

Zaproszenie do włączenia się w życie parafii.

Zapraszamy młode małżeństwa do zaangażowania się w życie parafialne: do włączenia się we wspólnoty działające w naszej parafii; do udziału w rekolekcjach pogłębiających więź małżeńską, do podejmowania nieustannej edukacji w dziedzinie naturalnego planowania rodziny, które może stać się nie tyle metodą, ile stylem życia; do ciągłej formacji swej duchowości małżeńskiej, która pozwoli wzrastać we wzajemnej miłości małżeńskiej i rodzinnej.